3-2’lik ABD galibiyeti Türkiye’ye neden yetmedi?

Türkiye’de futbolseverler için bu hikâyenin ağırlığı yalnızca bir maç skorundan ibaret değil. A Milli Takım, 24 yıl sonra gittiği Dünya Kupası’nda ev sahibi ABD’yi 3-2 yenerek sahadan başı dik ayrıldı; ancak Avustralya ve Paraguay yenilgileri nedeniyle D Grubu’nu son sırada tamamladı. Galibiyet, prestij açısından değerliydi ama turnuvaya erken vedanın yarattığı hayal kırıklığını silemedi. Şimdi tartışma, Montella’nın tercihleri, TFF’nin organizasyon yönetimi ve eylülde başlayacak Uluslar Ligi öncesi alınacak dersler üzerinde yoğunlaşıyor.

Manşetlerin arka planı

Türkiye’nin Dünya Kupası macerası, büyük beklentiyle başlamıştı. Kaynaklarda ortak biçimde vurgulanan tablo net: Milli Takım, 24 yıl aradan sonra turnuvaya katıldı, fakat Avustralya ve Paraguay karşısında gol bulamadan aldığı yenilgiler yüzünden ABD maçına yalnızca prestij hedefiyle çıktı.

Bu nedenle ABD karşısındaki galibiyet, skor olarak sevindirici olsa da turnuva hesabını değiştirmedi. Hürriyet yazarı Güntekin Onay, Türkiye’nin “lider olarak bir üst tura çıkma potansiyeli” varken grubu sonuncu bitirmesini büyük hayal kırıklığı olarak değerlendirdi ve özellikle Kerem Aktürkoğlu’nun santrfor kullanılması ile Orkun Kökçü’nün geri planda kalmasını eleştirdi. Güntekin Onay’ın değerlendirmesi, tartışmanın yalnızca sonuçtan değil, saha içi tercihlerden de beslendiğini gösteriyor.

Bir başka kritik nokta da ilk iki maçın nasıl kaybedildiği. Memurlar.Net’te yer alan verilere göre Türkiye, Avustralya maçında yüzde 72 topa sahip olma ve 30 şut, Paraguay maçında ise yüzde 78 topa sahip olma ve 32 şut üretmesine rağmen gol atamadı. Bu istatistikler, oyunu kontrol etmenin bitiricilik olmadan sonuç getirmediğini açık biçimde ortaya koydu.

Sahada ne oldu?

ABD maçı, Türkiye açısından kötü başladı. Fotomaç’taki değerlendirmede, millilerin 3. dakikada duran toptan gol yediği ve bunun “Yine mi aynı şeyler” duygusu yarattığı aktarıldı. Ancak bu kez takım erken golün ardından dağılmadı; mücadele gücünü artırdı, oyuna ortak oldu ve 3-2’lik galibiyete ulaştı.

Bu dönüşün merkezinde kadro tercihleri vardı. ABD karşısında önceki karşılaşmaya göre 7 yeni isim sahaya çıktı. Salih Özcan, Ozan Kabak, Eren Elmalı ve Oğuz Aydın gibi oyuncular için olumlu yorumlar yapılırken, Arda Güler’in golü ve oyunu organize eden performansı birçok yazıda öne çıkarıldı.

CNN Türk yazarı Reha Erus’un Los Angeles anlatımı, maçın sahne değerini de gösterdi. SoFi Stadı’nda 74 bin kişilik rekor seyirci olduğu, tribünlerde Leonardo DiCaprio, Brad Pitt, Edward Norton, Jessica Alba ve Scottie Pippen gibi isimlerin ekrana geldiği aktarıldı. Fakat sahadaki asıl mesele değişmedi: Türkiye doğru tepkiyi verdi ama bunu gruptan çıkmak için geç yaptı.

Fırat Aydınus’un Hürriyet’teki yazısında ise ABD galibiyetinin “gerçekleri gözardı etmemize” neden olmaması gerektiği vurgulandı. Ona göre tablo, rakiplerin çok daha güçlü olmasından değil, Türkiye’nin kendi seviyesinin altında kalmasından kaynaklandı.

Sesler ve yorumlar

Turnuva sonrası yorumların en sert bölümü teknik heyet ve federasyon çevresinde toplandı. Montella’nın ilk iki maçtaki santrforsuz tercihleri, Hakan Çalhanoğlu ve Kerem Aktürkoğlu üzerindeki ısrarı, Orkun Kökçü ile Salih Özcan gibi isimlerin kullanım zamanı sıkça sorgulandı.

Arda Güler ise eleştirilerin tersine, galibiyetin en fazla konuşulan ismiydi. GZT’nin aktardığına göre Thierry Henry ve Zlatan Ibrahimovic, “Arda mı, Pedri mi?” sorusuna Arda Güler’i seçerek yanıt verdi. Bu yorumlar, genç oyuncunun yalnızca Türkiye’de değil, uluslararası futbol çevrelerinde de dikkat çektiğini gösterdi.

Son birkaç haftada izlediklerimizin ardından Arda'yı seçiyorum. Artık sadece pozisyon hazırlayan bir oyuncu değil, maçların kaderini belirleyen bir isim haline geldi. Top ayağına her geldiğinde önemli bir şey olacakmış hissi veriyor. Bu yaşta böyle bir karakter ve sorumluluk alma cesaretine çok nadir rastlanır.

Arda'yı seçerim ve bunu bir saniye bile düşünmem. Pedri futbolu estetik gösteriyor, Arda ise rakiplere acı çektiriyor.

Fatih Terim’in NTVSpor’da forvet tercihleri üzerine yaptığı değerlendirme de Türkiye’deki santrfor tartışmasına dolaylı biçimde bağlandı. Terim, Haaland ve Osimhen gibi oyuncuların savunmayı rahatsız eden, sırtı dönük oynayabilen ve alan açan profiller olduğunu anlattı; bu sözler, Milli Takım’ın turnuvadaki santrfor eksenli tartışmalarıyla aynı zemine oturdu.

Büyük resim

Bu Dünya Kupası vedasının Türkiye açısından etkisi, yalnızca bir turnuvanın bitmesi değil. Milli Takım, 24 yıllık bekleyişin ardından yeniden büyük sahneye çıktı; bu yüzden grubun son sırada tamamlanması, beklentinin büyüklüğü nedeniyle daha sert hissedildi. ABD karşısında gelen 3-2’lik sonuç, oyuncu kalitesinin bulunduğunu gösterdi; ilk iki maçtaki üretimsizlik ise bu kalitenin doğru planla desteklenmesi gerektiğini hatırlattı.

Federasyon tarafında da gündem yoğun. Fırat Aydınus, kulüplerin federasyonla en önemli temas noktalarının “10+4” yabancı kuralı ve harcama limitleri olacağını yazdı. Mehmet Ayan ise Dünya Kupası organizasyonunda görev alanların rapor hazırlaması gerektiğini belirterek kamp ve organizasyon yönetimine dikkat çekti.

Türkiye’de Süper Lig takvimi, transfer dönemi ve Avrupa kupaları ön elemeleri yeniden gündemin önüne geçecek. Yine de Milli Takım için bu turnuvadan kalan ders, kulüp gündeminin içinde kaybolmayacak kadar açık: kadro tercihi, oyun planı, kamp organizasyonu ve baskı yönetimi aynı dosyanın parçaları hâline geldi.

Bundan sonra ne var?

Kaynaklarda öne çıkan bir sonraki durak, eylül ayında başlayacak UEFA Uluslar Ligi. Türkiye’nin Belçika, İtalya ve Fransa ile aynı grupta olduğu belirtiliyor. Bu fikstür, Dünya Kupası sonrası yapılacak değişikliklerin ya da devam kararının ilk ciddi sınavı olacak.

Montella ve TFF için soru artık yalnızca “devam mı, değişim mi?” değil. Asıl mesele, ABD maçında görülen enerjinin neden ilk iki maçta sahaya yansımadığına net yanıt verilmesi ve aynı hataların Uluslar Ligi’ne taşınmaması.